ODSPRZEDAŻ LICENCJI CDN

[viesiek1]

Glaz:

Myślę sobie, że po części obydwaj mamy trochę racji. Oczywiście każdy szef niechętnie zatrudnia nowe osoby. Ale niestety, jeśli ERP XL piszą studenci, to zawodowiec musi być po stronie klienta. Jest to albo osoba w firmie, albo jest to partner. Godzina pracy partnera kosztuje pewnie ze 150 netto za godzinę, ale to nie jest dziwne - nie wydaje mi się, że np Twoja wiedza jest mniej warta Więc czasem warto mieć kogoś na etacie.

Reasumując - za darmo (czytaj: za abonament w C) się nie da. Kolega pośrednio pytał o rozwiązanie problemu, więc podałem takie, jakie znam

Pytanie pomocnicze: jest ktoś skłonny podać nazwę innego programu klasy ERP, który zna i z którym nie ma podobnych problemów?

[Yuber]

Pytanie pomocnicze: jest ktoś skłonny podać nazwę innego programu klasy ERP, który zna i z którym nie ma podobnych problemów?

Excel?... A poważnie.
M$ promował swego czasu jakiś ERP byli nawet ludzie którzy to coś prezentowali. Jest na rynku trochę innych programów co prawda na pewno nie na taką skalę.
Fakt: XL nie jest dla małych firm bo to się nie opłaca. W takiej firmie musi być "gość który wie o co biega" niekoniecznie informatyk. Ważne żeby umiał przedstawić potrzeby firmy i dogadywał się z partnerem. Partner jak i każda firma istnieje po to żeby zarabiać i tu nie ma się co dziwić ze to kosztuje. Mimo to w takim świetle trudno się nie zgodzić z kol. tomekroz. Jednym słowem ktoś Wam s...zepsuł wdrożenie.
Co do licencji: Moje prywatne zdanie jest takie - to najgorszy shit na jakikolwiek trafiłem w swoim życiu. Przy naszym wdrożeniu nawet przedstawiciele C. cisnęli żeby założyć dodatkowego operatora na zamówienia i wystawiać 10-30 zamówień do bufora a potem edycję w module sprzedaży. Takie parcie było żeby produkt sprzedać, że kiedy zacząłem zadawać pytania następne spotkanie ówczesny partner zorganizował bez mojej skromnej osoby. Pół roku po wdrożeniu licencja zamówień była już potrzebna aby dodawać pozycje na zamówieniach koszt wdrożenia podskoczył o 25 licencji. Każdorazowa zmiana w licencjonowaniu nastawiona jest na to żeby ci którzy mają XL-a mogli dopłacić więcej. I to mnie bardzo denerwuje. To o czym tomekroz pisze to też jakaś paranoja jest ale C. tego nie zmieni za żadne skarby świata cóż trzeba radzić sobie inaczej.

Zgadzam się z glaz-em XL to półprodukt który jak dla mnie bez hydry, API i gościa z łbem na miejscu znającego się na programowaniu jest po prostu kiepski lub nadający się do firmy gdzie jest jeden oddział jeden magazyn i wszyscy operatorzy mogą pracować na koncie admin.
Jednak przewagą jego jest to, że tam mamy wszystko od księgowości po serwis i jest to program dla detalisty hurtownika czy producenta. Kłopot w tym, że coś co jest uniwersalne zawsze będzie ciężko dopasować idealnie do firm z których tak naprawdę każda ma swoją politykę. To kosztuje i trudno tu oczekiwać żeby wszystkim dogodzić do tego są programy dedykowane (takie też kosztują).
Mała ciekawostka: Kiedyś miałem okazję rozmawiać "z kimś w temacie" w C. Zdziwiło mnie, że byłem wypytywany o to jak działa firma o takim profilu jak nasza, bo rozmówca mój nie był studentem na 2 letniej umowie. Potem uświadomiłem sobie, że tak naprawdę nikt w C nie ma bladego pojęcia jak może funkcjonować przedsiębiorstwo wieloodziałowe lub o zróżnicowanym charakterze sprzedaży/produkcji. Ktoś tam przeczytał podręcznik marketingu, handlu, ekonomii czy innej mądrej książki zapewne w wersji EN i wg tego modelu jest projektowany XL. Nikt z tamtych ludzi nie ma bladego pojęcia jak w naszym kraju funkcjonują przedsiębiorstwa produkcyjne czy też handlowe z czym się zderzają w codziennej rzeczywistości. Plus taki, że niektórzy próbują tak jak ten gość

[tomekroz]

Witam,

Pewnie ze C nie zmieni systemu licencjonowania, bo to kasa dla nich jest... Ale najgorszy nie jest system licencjonowania, tylko jak on jest sprzedawany - mnie po prostu wprowadzono w błąd. Gdybym wiedział - to bym nie kupił. Czy ktoś gdzieś widział na jakiejkolwiek stronie C albo partnera wytłumaczenie zasad licencji? Ja NIE - dla mnie to jest po prostu wprowadzanie w błąd albo zatajanie.

Wiele systemów ma wiele funkcji, jak wspomniany przeze mnie SAP. Ja mam niedużą firmę (25 osób) ale z bardzo nietypowymi działaniami - stąd potrzeba kupienia "dużego" systemu. Szacowany koszt CDN był ok 180000 (z wdrożeniem), SAP 250000 (z wdrożeniem). Wspomnę jeszcze, że w 2011 nie było możliwości obejrzenia programu DEMO. Koszt upgrade w CDN 12% a w SAP 20% (chyba). Tak więc wybrałem CDN. Jak wyszła na jaw sprawa z licencjami, to musiałbym dokupić licencji za 60000. Tak więc różnica w cenie byłaby niewielka, nawet licząc koszt upgrade... A SAP to inna bajka...wiele rzeczy których w CDN nie można zrobić od ręki (albo wymagają interwencji partnera) w SAP jest w standardzie.

Nie promuję SAP...żeby było jasne. Zwracam tylko uwagę na to, iż CDN nie jest tańszy od innych programów na rynku, a śmiem twierdzić że jest dużo gorszy. C i partnerzy liczą na to, że jak już ktoś zainwestuje 5-6 miesięcy w CDN to już dopłaci te X %, żeby tylko nie robić wszystkiego od nowa.

Nie mogę się do końca zgodzić z viesiek1, że potrzebny jest ktoś na etacie do obsługi programu... To znaczy tak: jeżeli potrzebujemy w firmie informatyka od spraw różnych a przy okazji CDN - to ok, natomiast jeżeli potrzebujemy w firmie informatyka od CDN - to ja się nie zgadzam...taki program nie ma sensu.

Glaz napisał iż to jest półprodukt - pewnie. Dlatego że partner musi zarobić na tym aby go wdrożyć. Gdyby system był bardziej kompletny, to partnerzy nie mieliby tyle roboty... Pod przykrywką dostosowywania programu do potrzeb firmy doi się klienta bezkompromisowo.

Pzdr.

[STAY_PJE]

A może problem nie leży po stronie C tylko w marketingowych praktykach firm wdrożeniowych? Nie dotyczy to tylko parterów C ale też dystrybutorów wszystkich innych produktów ERP.
Spora część moich klientów to przejęcia po innych firmach i scenariusz porażki jest podobny. Partner obiecuje gruszki na wierzbie, a gdy przychodzi do realizacji to albo nie potrafi tego zrobić, albo koszt jest ogromny. Partner przygotowuje wycenę nie adekwatną do rzeczywistych kosztów wdrożenia, już w połowie prac okazuje się, że wielu podstawowych rzeczy nie da się zrealizować w szacowanym koszcie i zaczynają się kombinacje. Partner obiecuje funkcjonalności, które producent zadeklarował, że pojawią się w kolejnych wersjach, tymczasem w w kolejnych wersjach funkcjonalności te albo nie działają, albo nowa wersja psuje mnóstwo innych dobrze dotychczas działających rzeczy. Parter zarobił na sprzedaży licencji i od tego momentu zaczynają się straty, więc odpuszcza sobie poszukując kolejnej okazji do sprzedaży licencji.

Poziomy kompetencji w mojej opinii działają w ten sposób:
Handlowcy sprzedają produkt gotowi opowiedzieć każdą bajkę, aby zasłużyć na swoją prowizję. Później wchodzi ekipa wdrożeniowa i stwierdza, że to trudny klient i że ma niezasadne wymagania. W rezultacie wdrożenie nie posuwa się do przodu i klient nie zadowolony. Partner sprzedał jednak licencje, zdobył kolejny szczebel "kompetencji" i otwiera mu się droga do kolejnych klientów, bo dużo sprzedaje i dużo wdraża. Żeby do wdrożenia więcej nie dokładać do klienta deleguje nisko opłacanego nie doświadczonego pracownika żeby widać było, że coś się dzieje. Gdy kolejny nowy klient zadzwoni do firmy C i poprosi o wdrożenie, jeśli nie będzie ono łakomym kąskiem to firma C natychmiast odeśle go do partera o "najwyższych kompetencjach". W dużej mierze tak się to kręci.

Czy da się naprawić taki system? Chyba nie, bo tak działa biznes. Czym więc klient powinien sugerować się przy wyborze firmy wdrożeniowej? Może warto poprosić potencjalnego partnera o referencje jego klientów o podobnym do swojego poziomie wielkości wdrożenia, zadzwonić do niego i pogadać jak to szło.

[viesiek1]

Oczywiście informatyk w firmie powinien zajmować się administrowaniem całością zagadnień teleinformatycznych i myślę, że jest to możliwe. Zatrudnienie takiej osoby powinno oznaczać dla szefa święty spokój i możliwość zajęcia się tym czym powinien, czyli działalnością gospodarczą - a to są wartości naprawdę bezcenne.

[STAY_PJE]

Przyznaję też, że mechanizm licencjonowania jest dość wredny, co nie tylko utrudnia życie klientowi, ale również firmie wdrożeniowej. Zdarza się, że podłączamy się terminalowo do klienta aby coś zrobić - musimy wtedy skorzystać z jego klucza licencji. Konto użytkownika administracyjnego ma zwykle wszystkie możliwe licencje - wystarczy, że którejś zabraknie i już trzeba sobie ją wyłączać na swoim koncie, albo szukać użytkownika który może ją zwolnić. Takie zasady zostały wprowadzone jakieś 10-12 lat temu, wcześniej działało to jakoś sprawniej.

Dlaczego zaś konsultanci nie informują klientów o takim sposobie licencjonowania? Nie jest to celowe działanie, po prostu do tego się przyzwyczailiśmy i wydaje się to oczywiste. Mówimy: jeśli 5 osób chce pracować jednocześnie w module zamówień - trzeba mieć 5 licencji na ten moduł. Nie mówimy o tym, że te licencje są przypisane na stałe do użytkownika i po zalogowaniu się użytkownik pobiera jest bezwględnie, bo z praktyki wydaje się to mało istotne. Nie mówi się też o tysiącach innych szczegółów, spośród których jeden może okazać się niezwykle istotny dla klienta (jak nie działający suwak). Niestety działa to też w drugą stronę - klient nie informuje często wdrożeniowców o sprawach, które wydają mu się proste i oczywiste (jak informacja o tym, że większość dokumentów drukuje pani Kasia i posługuje się ona wyłącznie drukarką igłową), a ich realizacja w programie okazuje się wymagająca.

Żadna analiza wdrożeniowa nie omówi wszystkich aspektów związanych z działalnością firmy, ani też z samym programem. Dokument ten powinen być traktowany jako wskazówki wdrożeniowe, ale nigdy jako jedyna podstawa do realizacji założeń klienta w programie. Wzajemnych relacji żaden dokument nie sformalizuje i proces wdrożenia jest zawsze sztuką dwustronnych kompromisów.

[tomekroz]

Nie jest to celowe działanie, po prostu do tego się przyzwyczailiśmy i wydaje się to oczywiste. Mówimy: jeśli 5 osób chce pracować jednocześnie w module zamówień - trzeba mieć 5 licencji na ten moduł.

Widzi Pan...w moim przypadku przyzwyczajenie partnera kosztowało mnie bardzo dużo... a odnosząc to do wartości zaproponowanych licencji - 80% wartości tych licencji.

To nie jest przyzwyczajenie - to jest celowe działanie. Nikt mi nie wmówi, że partner nie pamięta o tym drobnym szczególe. Najlepszy dowód: dwóch moich partnerów biznesowych ma CDN, obaj nie byli tego świadomi dopóki nie odkryli tego sami przez przypadek, czyli w 3 przypadkach na 3 partner "zapomniał" o tym powiedzieć z przyzwyczajenia? Nie wierzę...

[STAY_PJE]

Nie jest to celowe działanie, po prostu do tego się przyzwyczailiśmy i wydaje się to oczywiste. Mówimy: jeśli 5 osób chce pracować jednocześnie w module zamówień - trzeba mieć 5 licencji na ten moduł.

Widzi Pan...w moim przypadku przyzwyczajenie partnera kosztowało mnie bardzo dużo... a odnosząc to do wartości zaproponowanych licencji - 80% wartości tych licencji.

To nie jest przyzwyczajenie - to jest celowe działanie. Nikt mi nie wmówi, że partner nie pamięta o tym drobnym szczególe. Najlepszy dowód: dwóch moich partnerów biznesowych ma CDN, obaj nie byli tego świadomi dopóki nie odkryli tego sami przez przypadek, czyli w 3 przypadkach na 3 partner "zapomniał" o tym powiedzieć z przyzwyczajenia? Nie wierzę...

Jeśli rozwiązanie polegające na konieczności przeskakiwania użytkownika pomiędzy kontami jest faktycznie dla Pana kłopotliwe to da się to w pewien sposób usprawnić. Użytkownik mógłby logować się do programu bez żadnych licencji i już w samym programie wybierać z jakich licencji chce korzystać. Jednocześnie przy wyborze licencji pokazywałyby się tylko te, które są w danym momencie dostępne. Po wyborze licencji musiałby jednak zamknąć ten moduł i włączyć go ponownie, aby licencje się odświeżyły. Jest to pewien półśrodek, ale być może ułatwiłby pracę.
Takie rozwiązanie wymaga interwencji partnera polegającej na napisaniu pewnej nakładki. Jednak firma wdrożeniowa potraktuje to jako pracę odpłatną, choć być może w koszcie akceptowalnym w stosunku do uzyskanych korzyści.

Inna możliwość, bardziej pracochłonna (bardziej kosztowna) to napisanie przez partnera swojego menu startowego do programu. W takim menu użytkownik najpierw wskazywałby z jakich licencji będzie korzystać, a później uruchamiałby właściwy moduł. Nadal jednak licencje, które sobie przypisze będą zajęte i inna osoba z nich nie skorzysta, dopóki ich nie zwolni.

[glaz]

Użytkownik mógłby logować się do programu bez żadnych licencji i już w samym programie wybierać z jakich licencji chce korzystać. Jednocześnie przy wyborze licencji pokazywałyby się tylko te, które są w danym momencie dostępne.

Pomijając karkołomność zagadnienia. Śliski temat. Z tego co pamiętam sprzed kilku lat (konsultacja podobnej propozycji partnera z asystą) można na nim dojechać do warunków umowy, przewidujących naruszenie warunków licencjonowania produktu, efektem czego może być: zerwanie asysty, zerwanie dzierżawy licencji (wezwanie do natychmiastowego zaprzestania użytku programu) i kara finansowa (ostatnio była to jakś absurdalna krotność wartości licencji). Warunki przewidywały możliwość skierowania sprawy do rozstrzygnięcia do sądu o właściwości miejscowej producenta

[glaz]

Partner obiecuje gruszki na wierzbie, a gdy przychodzi do realizacji to albo nie potrafi tego zrobić, albo koszt jest ogromny.

Partner ! Partnerzy przy nich to wzór cnót wszelakich (przynajmniej ci których miałem okazję spotkać). Widziałem kilka razy w akcji zespół marketo-wdrożeniowy C. na rozmowie referencyjnej z potencjalnym klientem. Misja na Marsa dla nich to trzy dni roboty Do dziś leczę zajady z uśmiechu, który mi bezczelnie wychodził na twarz jak ich słuchałem odpowiedzi C. na pytania klientów. Schemat działał tak: pytanie klienta -> marketo "da się" -> wdrożeniowcy "smutny ruch głową na tak" -> marketo "no właśnie da się"

Potem zadałem kilka pytań za dużo i przestali przyjeżdżać - moje życie stało się smutniejsze ;-(

Generalnie z resztą wypowiedzi się zgadzam.